Astronomie

Rosette- & Paardenkopnevel

Ik had nog wat opnamedata liggen van de afgelopen februari die ik nu op een regenachtige zaterdag heb bewerkt.

Een van de objecten die ik had gefotografeerd is NGC2244, beter bekend als de open sterrenhoop in het midden van de Rosettenevel in het sterrenbeeld Eenhoorn.

De Rosettenevel is een waterstofemissienevel op ongeveer 5000 lichtjaar van de Aarde en heeft een doorsnede van zo’n 130 lichtjaar. Aan de hemel heeft de Rosettenevel een schijnbare diameter van net iets meer dan 1 graad, oftewel twee keer zo groot als de Maan. De nevel is echter zeer zwak en zelfs met telescopen visueel moeilijk waar te nemen. Fotografisch gaat beter, al is deze opname ook in totaal 3 uur (!) belicht. De massa bedraagt rond de 10.000 zonsmassa’s.

De open sterrenhoop in het midden is gevormd uit de nevel, en de stervorming vindt nog steeds plaats. Het is het licht van deze jonge sterren dat het waterstofgas ioniseert en doet oplichten.

In dezelfde periode heb ik nog de beroemde Paardenkopnevel (Barnard 33) vastgelegd. Dit is een absorptienevel dat een deel van de achterliggende waterstofnevel verduistert. De heldere ster links van de Paardenkopnevel is Altinak, de meest linkse ster (mag. +2.05) van de drie in de gordel van Orion.
Onder Altinak (ten oosten, noord is naar links in deze opname), staat de emissienevel NGC 2024 Vlamnevel. Zowel de Paardenkop als de Vlamnevel staan op een afstand van 1500 lichtjaar en behoren tot het zogenaamde Orioncomplex van nevels.

Deze opnames zijn gemaakt met behulp van een 80 mm lenzentelescoop op een computergestuurde HEQ5 montering.

Het geheel staat op een zelfgemaakt houten verrijdbaar platform, zodat ik na de waarneemsessie de hele telescoop makkelijk in één keer weer naar binnen kan rijden.